سنجد یکی از میوههای سنتی و قدیمی ایران است و هم بهصورت خشکشده مصرف میشود و هم از آن پودر، آرد و فرآوردههای مختلف تهیه میکنند.
🌱 سنجد از کجا میآید؟
سنجد با نام علمی Elaeagnus angustifolia شناخته میشود و در انگلیسی به نامهایی مثل Oleaster و Russian olive هم شناخته میشود. خاستگاه طبیعی این گیاه به بخشهایی از جنوب اروپا، خاورمیانه و آسیای مرکزی برمیگردد و در مناطق نسبتاً خشک و شرایط سخت محیطی نیز توان رشد دارد.
در ایران هم سنجد نرم و گوشتی از محصولات شناختهشده مناطق مختلف است و بهدلیل مقاومت نسبتاً خوب گیاه به شرایط نامساعد، در مناطق خشک و نیمهخشک کشت میشود.
🍂 خود سنجد چه شکلی است؟
میوه سنجد معمولاً:
اندازهای کوچک دارد.
پوست آن زرد، قهوهای یا متمایل به طلایی است.
گوشت آن نسبتاً خشک و آردی است.
طعمش شیرین و کمی گس است.
داخل آن یک هسته نسبتاً بزرگ وجود دارد.
سنجد خشکشده همان محصولی است که معمولاً در آجیلفروشیها و عطاریها میبینیم.
❤️ خواص و ارزش غذایی سنجد
سنجد حاوی ترکیبات مختلفی از جمله پلیفنولها، فلاونوئیدها، ویتامینها، مواد معدنی، اسیدهای چرب و پلیساکاریدها است. پژوهشهای علمی برای این گیاه فعالیتهای آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی را گزارش کردهاند.
بهطور خلاصه، مواردی که بیشتر درباره سنجد مورد مطالعه قرار گرفتهاند:
۱. آنتیاکسیدانها
ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی سنجد میتوانند فعالیت آنتیاکسیدانی داشته باشند.
۲. کمک به دریافت مواد معدنی
سنجد دارای موادی مانند پتاسیم، کلسیم، سدیم و فسفر است؛ مقدار این مواد میتواند با محل رشد و شرایط گیاه متفاوت باشد.
۳. ترکیبات ضدالتهابی
مطالعات آزمایشگاهی و برخی مطالعات حیوانی، اثرات ضدالتهابی ترکیبات سنجد را بررسی کردهاند. البته این موضوع به معنی جایگزین شدن سنجد با دارو برای درمان بیماری نیست.
۴. سلامت قلب و چربی خون
در برخی مطالعات انسانی، مصرف پودر میوه سنجد با تغییراتی در شاخصهای چربی خون همراه بوده است؛ اما برای نتیجهگیری درمانی قطعی هنوز به مطالعات بیشتری نیاز است.